maandag 22 januari 2018

Zelfgesponnen sokkenwol en zoetigheid

hoogst waarschijnlijk ga ik binnenkort een demonstratie spinnen geven op een basisschool (daarover later meer), dus mijn spinsel moest af.
Afgelopen weekend heb ik mijn lont helemaal opgesponnen tot een mooi dun draadje. Maar ja, dan wil ik het ook afmaken, dus een bol ervan gemaakt


En de draad vanaf de binnen- en buitenkant samen getwijnd tot een kleurig draadje met de dikte, of liever gezegd dunte van sokkengaren:


Ik ben er zó trots op!
Het doet me een beetje denken aan de crazy Zauberbol van Schoppel. Omdat er geen nylon in zit (het is 100% merino), heb ik het extra stevig gesponnen en getwijnd.
Hielen en tenen maak ik wel van fabrieksgaren, want het zou jammer zijn als zulke noeste arbeid snel zou slijten...

Een poosje geleden kon Silke bij de Sligro de verleiding niet weerstaan: een kilo! Manna (gepofte rijst met een suikerlaagje) belandde in de winkelwagen.

Niet weg te tremmen natuurlijk, dus vorige week een deel maar verwerkt tot rotsjes: chocolade smelten, manna erdoor, hoopjes scheppen en af laten koelen.
Witte en donkere.
Vooral de witte vielen bij de huisgenoten in de smaak, dus net nog maar wat gemaakt.
Ze smaken zoals ze er uitzien: mierzoet!


En nu is er nog steeds minstens een half pond van die rommel over.
Maar er is ook nog een plak witte chocolade...


zondag 21 januari 2018

Geheime dingen

Ben je super productief, kan je niets laten zien omdat het cadeautjes zijn...
Met een wens, verschillende verjaardagen, een collega die afscheid neemt en een diplomering deze week, had ik genoeg te maken.
Aan de wens is inmiddels voldaan: schoonzus vroeg of ik een paar pannenlappen voor haar wilde maken. Dus katoen van zolder gehaald en aan het haken geweest.


Grootmoeders pannenlappen, een traditioneel patroon.
Nichtje was jarig, dus maar meteen nog een paar gemaakt, deze wat hipper:


Dit patroon (en nog andere leuke!)is van Veronika Hug, te vinden op You Tube. Als je op haar kanaal kijkt naar Tunesisch häkeln, kom je ze tegen. De tutorial is in het Duits, maar goed te volgen, omdat ze alles laat zien. Als je meeschrijft heb je vanzelf het patroon.

Voor de diplomering dit keer sterren gehaakt:


En de rest kan ik nog niet laten zien, want dat ligt nog in het verschiet.


woensdag 10 januari 2018

Katrina's cookies, testbreien en hobbitsokken

Al vanaf het begin volg ik de podcast "Katrina's creations". Katrina is Amerikaans, woont in (de buurt van) Pennsylvania en is ongeveer van mijn leeftijd.
Ik vind haar podcast heel leuk om naar te kijken, omdat hij anders is dan vele anderen: wat zij laat zien is minder commercieel, wat "gewoner", meer hobby en minder gericht op wat op dit moment bijna iedereen aan het doen is.
Een beetje meer no- nonsense, daar hou ik wel van.
Gezien het feit dat zij een uur moet rijden voor de wekelijkse boodschappen, ga ik ervan uit dat zij in een wat afgelegen plattelandsgebied woont, en de sfeer hiervan proef je tussen de regels door.
Een paar keer heeft Katrina werk van mij in haar podcast laten zien. Ik vind dat toch een grappig idee: mijn werkjes in een Amerikaanse podcast...
In één van haar afleveringen bakte ze koekjes van een recept van haar oma, die ik uitprobeerde. Toen ik haar liet weten dat ze lekker waren, reageerde ze dat haar oma "would've be thrilled" bij het idee dat haar koekjes continentaal gingen.

Het recept is supersimpel en daarom ook zo leuk! Je mixt een blikje gezoete gecondenseerde melk met een halve pot pindakaas, goed mengen. Dan cornflakes toevoegen, zoveel dat je er hoopjes van kunt maken. Het mengsel is heel kleverig! Een bakplaat goed dik invetten en hoopjes van het mengsel erop leggen, klein beetje plat drukken. Op 180 graden bakken tot de randjes bruin beginnen te kleuren. Dat is alles.
Mierzoet, een beetje chuncky, maar lekker! Je schijnt ze ook uit de vriezer te kunnen eten, maar dat heb ik nog niet geprobeerd.

Zo ontstond een mailwisseling, die heel gezellig is: een soort vriendin op afstand.
Toen zij testbreiers zocht voor haar shawlpatroon, gaf ik me dus op en ging aan de slag.
In de tijd dat ik moest wachten op een correctie, kon ik mijn hobbitsokken afmaken:

Veel te lang been met een klein voetje. Wel lekker warm...

Ondertussen is de shawl klaar en zal hij zaterdag wel in de podcast te zien zijn.

Net van de breinaalden

Na wassen opgespannen te drogen



En het uiteindelijke resultaat. Silke was zo vriendelijk hem te showen en zij is de nieuwe eigenaar ervan, voor bij haar grijze jas.


zaterdag 30 december 2017

Als een aap met veren

Zó trots ben ik op mijn vestje!
Het model is niet zo bijzonder, hoewel ik nog niet eerder een vest dwars gebreid heb, maar wel het feit dat het is gemaakt met wol die ik zelf heb gesponnen.
Het was een beetje ambitieus om na een beetje oefenen meteen een grote hoeveelheid voor een kledingstuk te gaan spinnen, maar ik ben gewoon maar in het diepe gesprongen en begonnen. Volgens kenners zal ik waarschijnlijk een hoop fout hebben gedaan, maar het kan zo zijn voordelen hebben als je nog niet zo veel technische kennis hebt: het belemmert je ook niet...
Er was best veel dikte verschil in de draad, maar gelukkig is de wol (merino) zo "tolerant", dat het precies deed wat ik hoopte bij het wassen en blokken.


In totaal zitten er 33 kleuren in, die ik voor het spinnen heel zorgvuldig in een uitgekiende volgorde had gegroepeerd.

Bij het breien heb ik gewoon de bollen in de goede volgorde opgebreid.
Stomtoevallig kwam het zo uit, dat de koele tinten met de herhaling ervan aan de voorkant kwamen en de andere kleuren aan de achterkant.
Zo ziet het eruit of er vreselijk over is nagedacht en ik dus zou beschikken over een groot ontwerptalent.
En voor de niet-lezers van dit blogje laat ik dat lekker zo...


Inmiddels zit de eerste 50 gram van mijn sprookjeswol alweer "aan het spit".
Wat ik hiermee ga doen weet ik nog niet.
Eerst maak ik mijn testknit voor een shawl af van Katrina, een Amerikaanse podcaster.
Een leuk ontwerp met veel verschillende kantsteekpatronen, heel leuk om te breien.
Wordt vervolgd dus.


woensdag 27 december 2017

Allemaal cadeautjes

Heerlijk, kerstvakantie!
Dat betekent, naast tastbare, ook immateriële cadeautjes, zoals doen waar je zin in hebt, vooral niet doen waar je geen zin in hebt, een hele dag breien als je dat wil, geen wekker hoeven zetten en het allerfijnst: je niet meteen hoeven aankleden als je opstaat, maar eerst op je gemakje koffie drinken tot je goed wakker bent, heerlijk!
Het kerstpakket op MBO college Hilversum is inmiddels een traditie. Het oude jaar wordt afgesloten en de kerstvakantie ingeluid met een markt in school, waar verschillende (lokale) winkeliers kramen vullen met hun artikelen.
Voor een flink bedrag krijgen wij bonnen, die we kunnen besteden in de kramen. Zo kun je uitkiezen wat je echt leuk vindt! De afdeling horeca verzorgt heerlijk eten en drankjes en muziek maakt het feest compleet. Dit is altijd heel gezellig.




Dit jaar koos ik voor een boek, jasmijnthee, winterthee, heerlijke kaas (die neem ik altijd) en van de laatste bonnetjes nog bananen broodmix.
Van het ROC van Amsterdam, waar wij onderdeel van zijn, krijgen we elk jaar een bol.com bon, die altijd meteen door mij wordt besteed.
Dit keer had ik me voorbereid door alvast een verlanglijstje te maken, en door een extraatje van de afdeling kon ik er nog een boek bij bestellen!

De stitch bible is een echte must-have voor breiers.
Wat een prachtige stekenpatronen staan er in! Vooral de uitleg over meerderen en minderen is heel waardevol, omdat dit bij steekpatronen vaak heel lastig is.
De patronen worden allemaal weergegeven in schema's in plaats van tekst, en omdat mijn Japans niet meer is wat het geweest is, ben ik erg blij dat de tekenverklaring in het Engels is!
In het nieuwe jaar wil ik me verdiepen in het brioche breien, dus heb ik ook het boek van de brioche-goeroe aangeschaft. Genoeg te lezen dus. Maar daar kom ik eigenlijk niet echt aan toe, want de breinaalden tikken bijna continu:


Nu ben ik de boorden aan het maken, het schiet al aardig op.
Lezen doe ik op het ogenblik alleen in bed, voor het slapen gaan. Dat kan van alles zijn: thrillers, kookboeken, een oude streekroman als mijn hoofd vol zit...
Nu ik spin heb ik net een boekje gelezen over allemaal schapenrassen.



En daar slááp je lekker op....

dinsdag 19 december 2017

Blij met een simpel proeflapje

een paar blogjes geleden liet ik al trots mijn zelfgesponnen wol zien:



Hoewel ik nog bezig ben met andere dingen, zocht ik toch vast een patroon voor een mouwloos vest en kon ik het niet laten vast een proeflapje te breien om de stekenverhouding en naalddikte te bepalen, zodat ik na wat rekenwerk ook echt kan beginnen. En wat ben ik trots op mijn proeflapje! Wat soepel gebreid op naald 4,5, werd het lapje veel regelmatiger dan ik had verwacht. En na het wassen zag het er prachtig uit!


Hoe je zó blij kan zijn met een eenvoudig proeflapje... Maar eerst moeten mijn sokken nog af, die schieten al op:

En ik kan de conclusie trekken dat het pairfect garen niet past bij mijn voeten: om de kleuren uit te laten komen moet er een enorm lang been gebreid worden, waaraan vervolgens een klein hobbitvoetje komt. De proporties kloppen niet...

Over het vestje dat ik aan het breien ben, ben ik tevreden,


maar het wordt een beetje saai breien nu, dus ik mag het van mezelf afwisselen met m'n nieuw te breien vest van mijn gesponnen wol.
Wordt vervolgd dus.

maandag 18 december 2017

Benefiet

Afgelopen woensdag was de benefietavond voor het ouderenfonds bij ons op school.
Het was een superavond: een geweldig leuk optreden van Karin Bloemen, de cover-band Hot Town en heerlijke hapjes van de afdeling horeca maakten het tot een feestje.
Een groot succes was de veiling. Elke afdeling had een bijdrage geleverd en er werd flink geboden!


Tijdens deze avond verkocht ik ook wat uilenpakketjes. Niet zo heel veel, dus ik hoop er tijdens onze kerstmarkt nog een paar te verkopen.
Dankzij de grote inzet van onze leerlingen en de organisatoren, is het enorme bedrag van €6870,- opgehaald!
Dat betekent een kerstdiner voor 458 eenzame ouderen!!