Volgers

zondag 5 januari 2020

12 days of Christmas spinnen

Voor de kerst had ik mezelf op een 12 days of Christmas spinbox getracteerd. Ik bestelde de box bij Dutch wool diva, de link vind je hier.
De 12 zakjes hing ik aan de deur. Tsjonge, wat moeilijk om niet stiekem te kijken!
Maar, ik heb me netjes aan de regels gehouden en keurig gewacht tot kerst en netjes iedere dag een pakje opengemaakt.
Elke dag spon ik de 20 gram van die dag.
Dag 6 en 12 was een ander cadeautje, zo kon ik mooi de gesponnen draadjes wassen.


Elke dag maakte ik een foto van de lont en m'n spinseltje:




Het resultaat: 10 mooie wolletjes


En die gaan, samen met eerder gesponnen mini's in mijn honcho (combinatie van hes en poncho), waaraan ik in de vakantie ben begonnen. Dit is het eerste stukje:


En dan heb ik nog een doel voor dit jaar: nu eens mijn inmiddels aardige verzameling boeken benutten door elke maand een onderwerp uit te lichten waar ik me die maand mee bezig ga houden. dat kan zijn een techniek leren die ik nog nooit gedaan heb, me meer verdiepen in een techniek die ik wel eens vluchtig heb uitgeprobeerd, of stekenvariaties maken. te beginnen met verschillende Tunische haaksteken maken in januari.

woensdag 18 december 2019

Klaar!

Eindelijk. Mijn overgooier is klaar!
Het was even werk, maar dan heb je ook wat.
Een paars shirt voor er onder had ik nog, maar ik wilde er ook een paarse maillot of legging bij. Dus, gewapend met een draadje wol (er zijn veel kleuren paars) toog ik naar naar het centrum om er eentje te kopen.
Ik was snel klaar.
Paarse maillots of leggings zijn op dit moment gewoon niet te vinden.
Dus kocht ik maar een donkergrijze. Niet ideaal, maar je moet wat.
Ik draag zelden panties of maillots, maar ik heb er wel een mandje voor, onderin de kast.
En toen ik de nieuw gekochte maillot daar in wilde doen...
Juist ja!
En ook exact de goede kleur paars.
En hij past ook nog.



En nu heb ik mijn overgooier aan, met bijpassend shirt en maillot.
Staat heel leuk (vind ik), en ik weet nu ook weer waarom ik zo zelden maillots draag:
Die dingen zakken altijd af...

zondag 17 november 2019

Twintig pakjes boter

Deze maand ben ik aardig productief geweest met verschillende dingen.
Allereerst een update van mijn overgooier, die nu aardig vorm begint te krijgen. Dit is de achterkant:


Voor het breien van de voorkant moet ik nog de meeste stroken breien, en omdat dit wat eentonig werd, besloot ik om wat kleinere projecten tussendoor te doen.
Twee ervan kwamen vanzelf op mijn pad: één van onze studenten kreeg een zoontje en een collega werd voor het eerst oma.
Twee babymutsjes zijn dan zo gebreid:


Inmiddels heb ik een aardig voorraadje zelfgesponnen garen liggen, maar niets is genoeg voor een kledingstuk. Dus ik bestelde wat bijpassende wol om mee te kunnen combineren.
Ik kon het niet laten ook een paar bolletjes superzachte alpaca mee te bestellen. Hiervan maakte ik twee beenies voor Jasper, die ze graag draagt als zijn "haar niet zit".
Dit is mijn eigen patroon


En deze kabel komt van een sokpatroon dat ik heb gebruikt voor de beenie. Ik vind het altijd best een ding om de kroon ( die ik natuurlijk zelf uit moest vogelen) mooi te krijgen, maar ik vind hem goed geslaagd!


Ik spon nog een aantal mini rolags voor mijn verzameling


En kaarde de donkere texelaar die ik van mijn collega kreeg. Een deel is al gesponnen.


Wol die ik heb gekaard en nog niet meteen wordt gesponnen gaat, net als gekochte voorraad spinwol, in plastic zakken verpakt in een plastic box. Dit om eventuele motten zo min mogelijk kans te geven.
Maar zo'n plastic zak is zo ongezellig als je aan het spinnen bent, dus ik pakte mijn mini weefloom en stevige wol en maakte er lapjes van


En van de lapjes een gezellige wolmand


En op nog een ander gebied ben ik flink aan het werk: de eerste 5 kilo ben ik inmiddels kwijt, WOEHOE! Klinkt misschien niet zo heel bijzonder, maar probeer eens twintig pakjes boter voor je te zien.
Da's best véél...

zaterdag 26 oktober 2019

Vuur!

Een weekje vrij en geen echte plannen. Dat betekent de heksenketel op het vuur om wol te verven!
Een deel van het witte schaapje van mijn collega (door Pieter inmiddels omgedoopt tot "Shaun"), had ik al gekaard en lag te wachten op een kleurtje. Geel en rood tinen had ik in mijn hoofd, en dat is goed gelukt.
De kleurtjes waren precies zoals ik ze wilde hebben.
Dit kaarde ik samen op en maakte er nestjes van, klaar om te spinnen.
En vandaag heb ik een flink deel al op mijn wieltje zitten, een klos vol vuur!
Toen ik toch aan het verven was, nam ik ook een mohair lont mee, deze verfde ik in een potje. Het potje met lont en verf in een pan met water een poosje laten sudderen en in de pan af laten koelen. Ik was blij met het resultaat.
Alleen het spinnen van de mohair lukte me niet: te glad en het draadje brak steeds. Dus kaarde ik het samen met wat donkerbruine texelaar om het wat ruwer te maken, en voor een wat spannender kleurencombinatie. Ik vind dit heel geslaagd! Het spinnen moet ik nog uitproberen.
Minder geslaagd was mijn experiment met het potloodlont. Ik bestippelde het met een pipetje en verfde ook dit in een pot.
De kleuren liepen veel meer door dan ik dacht, waardoor het een ondefinieerbaar geheel werd.
Ik zie wel wat het wordt als ik het ga spinnen. Het kan altijd nog worden gecombineerd met witte wol om het op te frissen... En toen ik toch aan het kaarden was, maakte ik nog een paar batts van allerlei kleine restjes die overgebleven waren van een workshop vilten.
Al met al een productief weekje dus.

zaterdag 28 september 2019

Herfst

Ik vind de herfst het fijnste jaargetijde. Met een beetje geluk heb je nog best mooi weer, maar de avonden worden al wat langer, wat ik heel gezellig vind.
De school is alweer een paar weken geleden begonnen, dus alles loopt weer in het normale gareel.
En dan krijg ik zin om van alles te doen. Allemaal huiselijke dingen.
Te beginnen met opruimen: wat overbodig is de deur uit en handwerk afmaken dat al een lange tijd ligt.
Zo had ik een uitpuilende krat met omslagdoeken, poncho's en babymutsjes (eventueel om te verkopen maar dat komt er niet van), daar kon ik een opvanghuis blij mee maken.
Ook wil ik mijn voorraad dikke acryl wat opmaken, zodat ik meer ruimte heb voor wol. Enige tijd geleden heb ik een flinke tas met bollen weggegeven. En nu maak ik de rest zoetjesaan op aan kleinere projecten, zoals deze kussenhoes:


Van resten haak ik tassen, dat vind ik heel leuk om van tunisch haakwerk te doen. Het is me gelukt om uit te vogelen hoe ik een log cabin kan haken:


Als voering gebruik ik van die katoenen tasjes die je wel eens ergens bij krijgt, dat scheelt een hoop naaiwerk.
Wat ik dan weer met die tassen moet weet ik eigenlijk niet, maar het krat is weer bijna leeg, dus...

Herfst betekent ook oogsten. De appelboom hing vol met mooie grote gave appels. Die moeten er uit, voordat ze je bij de eerste storm om de oren vliegen, dus vorige week hebben we ze geplukt. Drie grote emmers vol!


Van de druiven maakte ik heerlijk sap. Maar wat doe je met zoveel appels? Ruimte voor een grote hoeveelheid moes of sap heb ik niet.
Zie hier een grote emmer appels gecomprimeerd tot één potje appelstroop:


En dingen afmaken die zijn blijven liggen hoort ook bij opruimen. Mijn shirt van katoen dat al jaaaaren op zolder lag, begint nu vorm te krijgen.


Ondertussen komt er ook spul het huis in dat ik echt niet af kan slaan. De collega van de texelaar wol vroeg of ik misschien ook angora wilde hebben. Natuurlijk!!
Een zak vol met superzachte fluffyness! Het lijkt me verstandig om de verwerking hiervan in het voorjaar te doen, zodat het buiten kan, want het dwarrelt al op als je er naar kijkt. Maar mooi is het wel!


En dan tenslotte de ultieme vorm van opruimen: overtollige kilo's. Slank zal ik nooit worden en dat hoef ik ook niet, maar nu zit ik toch echt te krap in mijn vel. Langere tijd niet goed opletten en de overgang hebben me parten gespeeld.
En na een week ouderwets calorieën tellen (werkt bij mij toch echt het beste), is de eerste kilo er af.
Dat geeft moed!



zondag 8 september 2019

Wol!

Bij de start van het nieuwe schooljaar nam de collega van de schaapjes het vachtje voor me mee: witte texelaar. Of ik misschien ook een donker vachtje wide hebben, eerste schering van een jong texelaartje.
Uhh, Jaha!!



En daar heb ik geen spijt van, het is zácht, en heel diep donkerbruin, prachtig!
Dus ik ben nu al twee weken aan het wassen, plukken en kaarden en ik ben er nog lang niet doorheen.
Maar dan heb je ook wat!


Ondertussen heb ik  mini's van Janneke Plomp  af gesponnen


En een set tweed, die ik niet kon weerstaan.


Bij het mixen van het wit en donkerbruin verwacht je beige, maar verrassend genoeg werd het grijs!


Van het donkerbruin maakte ik ook een proefspinseltje:


Foto's van de gekaarde wol volgen nog, als ik wat meer klaar heb.

Ondertussen heb ik nog een paar wandelsokken voor een kennis gemaakt.


De sokken die ik van de texelaar van vorig jaar voor de collega als bedankje had gebreid, blijken een bergbeklimming in Schotland goed te hebben doorstaan.
Toch leuk...